شب چلّه مبارک

هنوز هم مثل زمان بچگی از دیدن  اینکه برف می باره ذوق می کنم.

هنوز هم دیدن این سپید های کوچک  قلبم را روشن می کنه.

برف نو ، برف نو ...

سلام

سلام

بنشین  خوش نشسته ای بر بام

شادی آوردی ای امید سپید

همه آلودگی ست این ایام ...

پ.ن: برادر زاده ی کوچولوم زنگ زد و گفت : هر جا هستی بدو برو پشت پنجره ،

 ببین داره برف میاد.دعا کن بیشتر بباره . باید با هم آدم برفی بسازیم.

موقع خداحافظی هم گفت  :

به امید برف بیشتر !!

مـــــــــــــــدار

امروز همان دیروز است ، همان فرداست . نامش چه فرق دارد شنبه باشد یا سه شنبه؟

من طبق عادت بیدار می شوم ، راه می روم ، سلام می کنم ،کار می کنم ، می خورم

می خوابم ... مثل شب و روز که عادت کرده اند از پی هم باشند ... بی تغییر ، بی تبدیل...

 با چشم بسته هم می توانم تکرار کنم شب و روزم را.

یادم نمی رود که مثل هر شب  رأس ساعت دوازده و نیم با خدا حرف بزنم و از او بخواهم که

 دلش برایم کمی بیشتر بسوزد و کمی بیشتر رحم کند و اگر شد قطره اشکی هم چاشنی این

 مناجات  کنم و بعد چند ساعتی کتابی در باب زندگی  بخوانم و نیمه های شب  بخوابم .

 یادم نمی رود که صبح آقای همسایه را  چپ چپ نگاه کنم و برای گریز از سلام اجباری مسیرم

 را عوض کنم.

یادم نمی رود تا رسیدن به ایستگاه مترو به مردم خیره شوم و از خودم همان سوال تکراری را

 بپرسم که : به کجا چنین شتابان ؟

یادم نمی رود که حق ندارم بیش از چند کلمه با ارباب رجوع حرف بزنم چرا که سر درد و دلشان

باز می شود و این یعنی اتلاف وقت .

یادم نمی رود کمی سیاسی فکر کنم ، سیاسی حرف بزنم ، سیاسی بخوانم تا نشان بدهم

فعّالیت اجتماعی می کنم  و وضعیت جامعه برایم اهمیت دارد .

یادم  نمی رود بنشینم و سیگاری بگیرانم و دلم برای عشقی که سالهاست مرده  و تنها خاطره ی

مسخره اش در گوشه ی اتاق خودنمایی می کند ، تنگ شود .

یادم نمی رود ....

یادم نمی رود ....

یادم نمی رود ....

من  زندگی می کنم . با چشمان بسته بر مداری که روزی برای من گسسته خواهد شد.

شاید طبق عادت بمیرم  و طبق عادت باز در شمایلی تازه متولد شوم  و باز بر مداری دیگر

و چرخشی دیگر ...

زندگی در تمام روزمرگی های ما جاریست و من تنها به گرد مدار خویش می چرخم

این یعنی عادت به زیستن ... زنده ماندن و زندگی کردن .

سیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــلی

ـ خوب ، اینجا نوشته شما حقوق خوندید اما  بنا به دلایلی موفق نشدید مدرکتون را بگیرید .

ـ بله ، درسته

ـ  این کارو مشکل می کنه ... اما شناسنامه تون  میگه متارکه  هم کردید.

ـ بله

ـ (با لبخند ) شما زن زیبا و جوانی هستید ...

ـ ....

ـ من شما رو استخدام می کنم ، می تونید منشی مخصوص خودم باشید

چون  همه جوره به شما نیاز دارم !!

.

حکایت کسی که نه می گفت

بود در کشور افسانه کسی

شهره در نه گفتن

نام می خواهی ؟ ـ نه

 کام می جویی ؟  ـ نه

تو نمی خواهی یک تاج طلا بر سر ؟ ـ نه

تو نمی خواهی از سیم قبا در بر ؟  ـ  نه

مذهب ما را می دانی ؟  ـ نه

خط ما می خوانی آیا ؟ ـ نه

نه ‚ به هر بانگ که بر پا می شد

نه ‚ به هر سر که فرو می آمد

نه ‚ به هر جام که بالا می رفت

نه ‚ به هر نکته که تحسین می شد

نه ‚ به هر سکه که رایج می گشت

روزی  آیینه به دستش دادند

 می شناسی او را ؟

 ـ آه ... آری خود اوست !

 می شناسم او را 
 

                      گفته شد دیوانه است

                         سنگسارش کردند ...

                                                        سیاوش کسرایی

دل خوش

  جا مانده است 
 

              چیزی ، جایی

                   که هیچ گاه دیگر 
 

                                  هیچ چیز

                                    جایش را پر نخواهد کرد 
      

                                                      نه موهای سیاه و

                                                                  نه دندانهای سفید ...

                                    حسین پناهی